We hebben vorig weekend in Sibi lekker uitgerust van de reis, op het campement van Dawda, contactpersoon van de universiteit Leiden, was wel een beetje kamperen, zonder licht en stromend water, maar het was er wel lekker rustig en de omgeving is heel mooi. Sibi staat bekend om zijn mango's, en we waren er precies tijdens de oogsttijd, dus er waren mango's in overvloed.
We hebben ook een paar hele mooie wandelingen gemaakt door de omgeving, en zelfs nog een beetje berggeklommen (is dat een goed woord, of ben ik nu definitief bevangen door de hitte?), naar een bron in de bergen met heel lekker water.
Dinsdag zijn we vertrokken met onze gids Sekou, aardige vent en proffesionele gids, via Bamako naar Segou, en gister van Segou naar Mopti, waar we nu zijn. Het is heel leuk om het leven langs de rivier te zien, en Ronald heeft al veel foto's gemaakt.
Vanmiddag reizen we weer verder, naar de 'vallee du Dogon', waar het Dogon volk woont die zich nog geen Westerse levenstijl hebben aangemeten zoals veel mensen in West Afrika, maar nog meer traditioneel leven. Ze zijn ook geen moslim, maar animist, en hangen de oorspronkelijke godsdienst van dit gedeelte van Afrika aan. De volgende keer meer hierover...
Thursday, April 12, 2007
Friday, April 6, 2007
Feeling hot hot hot...
Iedereen had ons al gewaarschuwd dat het in april in Mali erg heet is, dus we hadden ons er op ingesteld, maar het is wel echt heel warm, boven de 40 graden, poeh, erg heet dus.
We zijn nu in Bamako aangekomen, na een busreis die ik van mijn leven niet meer zal vergeten, we zijn woensdagmiddag vertrokken vanuit Kaolak in Senegal, kwamen om 3 uur 's nachts bij de Malinese grens aan, waar we de nacht op een stuk karton onder de sterren hebben doorgebracht (klinkt misschien romantisch, maar was het echt niet), zijn om 8 uur 's ochtends weer vertrokken en waren om 10 uur 's avonds in Bamako... De chauffeur had beter rallyrijder kunnen worden, die reed gewoon keihard door, ongeacht de hobbels en kuilen in de weg (mijn billen zijn er nog blauw van) en wij zaten naast Marcellus Wallace himself (voor de pulp fiction kenners onder ons), een enorm brede neger, en hij had ook nog eens ADHD volgens mij, want hij heeft geen seconde zijn klep gehouden, behalve toen ie sliep, maar het was wel een hele aardige vent, leuk mee gepraat, hij heeft ons wat Bambara geleerd, en heeft ons in Bamako aan een taxi geholpen naar het hotel.
1 ding is zeker: terug gaan we niet met de bus ;)
In Bamako hebben we maar lekker een hotel genomen, er is zelfs een zwembad, ik was alleen mijn bikini vergeten :(
Wel lekker het stof van 2 dagen er afgespoeld onder de douche, en daarna lekker geslapen in een echt bed... De wijk in Bamako waar we nu zitten is heel leuk, lekker rustig en met heel veel mooie tuintjes. We wachten nu totdat alles weer opengaat na het vrijdagmiddaggebed, dan even naar de bank en daarna naar Siby.
We zijn nu in Bamako aangekomen, na een busreis die ik van mijn leven niet meer zal vergeten, we zijn woensdagmiddag vertrokken vanuit Kaolak in Senegal, kwamen om 3 uur 's nachts bij de Malinese grens aan, waar we de nacht op een stuk karton onder de sterren hebben doorgebracht (klinkt misschien romantisch, maar was het echt niet), zijn om 8 uur 's ochtends weer vertrokken en waren om 10 uur 's avonds in Bamako... De chauffeur had beter rallyrijder kunnen worden, die reed gewoon keihard door, ongeacht de hobbels en kuilen in de weg (mijn billen zijn er nog blauw van) en wij zaten naast Marcellus Wallace himself (voor de pulp fiction kenners onder ons), een enorm brede neger, en hij had ook nog eens ADHD volgens mij, want hij heeft geen seconde zijn klep gehouden, behalve toen ie sliep, maar het was wel een hele aardige vent, leuk mee gepraat, hij heeft ons wat Bambara geleerd, en heeft ons in Bamako aan een taxi geholpen naar het hotel.
1 ding is zeker: terug gaan we niet met de bus ;)
In Bamako hebben we maar lekker een hotel genomen, er is zelfs een zwembad, ik was alleen mijn bikini vergeten :(
Wel lekker het stof van 2 dagen er afgespoeld onder de douche, en daarna lekker geslapen in een echt bed... De wijk in Bamako waar we nu zitten is heel leuk, lekker rustig en met heel veel mooie tuintjes. We wachten nu totdat alles weer opengaat na het vrijdagmiddaggebed, dan even naar de bank en daarna naar Siby.
Tuesday, April 3, 2007
Brullende bushtaxi's en Franse toetsenborden
Nu zijn we dus in Senegal... Aan alles is te merken dqt dit een Franse kolonie is geweest, iedereen spreekt Frans (dat was wel weer ff wennen) en de meeste mensen absoluut geen Engels, ze hebben hier lekkerder stokbroodjes, en de toetsenborden zijn Frans, dus als er ergens een q staat ipv een a, of een z ipv een w dan weet je hoe dat komt ;)
We zijn nu in Kaolak, leuk plaatsje, en ontzettend aardige mensen, je kunt merken dat ze hier weinig toerisme kennen, want de mensen willen niks van je, ze zijn gewoon alleen maar aardig. Het was wel nog een hele klus om hier te komen, eerst met de pont vanuit Banjul overgestoken naar Barra, toen van Barra naar de Senegalese grens, dat ging allemaal nog prima, maar toen vonden we de peugeottaxi's te duur en besloten we met een gewone bushtaxi te gaan, en dat hebben we geweten, we waren daar om een uur of 1, en hebben 3 uur moeten wachten totdat de bus vol was en ging rijden, en het was ook nog eens de allergaarste bushtaxi die ik ooit heb gezien, door de gaten in de bodem kon je de weg zien, en hij reed niet sneller meer dan 40km/uur, en werkelijk alles zat aan elkaar geplakt en gelast, echt een wonder dat dat ding nog reed. Maar het was wel (zoals altijd) heel gezellig, en we zijn er gekomen dus...
Het was de bedoeling dat we vandaag naar Tambacounda zouden gaan, en vanuit daar de trein zouden pakken, maar we kwamen vanmiddag in het telecentre een hele aardige vrouw tegen die ons attendeerde op een nieuwe busservice met gloednieuwe tourbussen, die ook in Kaolak stoppen, rechtstreeks naar Bamako rijden, een stuk veiliger zijn dan de trein en zelfs goedkoper. Het duurt alleen wel wat langer (als je er tenminste vanuit gaat dat de trein op tijd rijdt, wat ook nogal eens niet zo schijnt te zijn), maar dat hebben weer wel voor over. Onze lonely planet reisgids is al een paar jaar oud, vandaar dat dit er nog niet in stond. Maar we hebben dus 2 kaartjes voor de bus gekocht en gaan morgen via Tambacouda en Kayes naar Bamako vanuit hier, duurt ongeveer 36 uur, dus we slaan flink wat proviand in.
Vandaag hebben de grote moskee bezocht hier, ik ben gesluierd en wel naar binnen gegaan, en Ronald met zo'n hoedje, was wel heel mooi daarbinnen, in Marokkaanse stijl, daarna zijn we even over de overdekte markt gelopen, schijnt de op 1 na grootste te zijn in west Afrika, na die van Marrakesh, was wel leuk, we hebben alleen niet alles gezien, want ik was bang dat we zouden verdwalen.
Daarna kwamen we dus in het telecentre onze nieuwe vriendin Koumba tegen, en heeft ze ons laten zien waar de bus gaat en we de kaartjes konden halen, daarna een western union kantoor gezocht maar die waren allemaal dicht omdat morgen de nationale feestdag is (heb ik weer, eerst al in Gambia, nu hier, in Mali krijgen we m vast ook nog), dus dat geld halen we wel in Mali op, dat kan toch bij ieder willekeurig kantoor over de hele wereld. Daarna heeft ze ons meegenomen naar haar huis, ze heeft een heel lief dochtertje van een jaar of 2 wat ook Fatou heet, net als ik... Al met al was het een leuke dag, tot de volgende keer...
We zijn nu in Kaolak, leuk plaatsje, en ontzettend aardige mensen, je kunt merken dat ze hier weinig toerisme kennen, want de mensen willen niks van je, ze zijn gewoon alleen maar aardig. Het was wel nog een hele klus om hier te komen, eerst met de pont vanuit Banjul overgestoken naar Barra, toen van Barra naar de Senegalese grens, dat ging allemaal nog prima, maar toen vonden we de peugeottaxi's te duur en besloten we met een gewone bushtaxi te gaan, en dat hebben we geweten, we waren daar om een uur of 1, en hebben 3 uur moeten wachten totdat de bus vol was en ging rijden, en het was ook nog eens de allergaarste bushtaxi die ik ooit heb gezien, door de gaten in de bodem kon je de weg zien, en hij reed niet sneller meer dan 40km/uur, en werkelijk alles zat aan elkaar geplakt en gelast, echt een wonder dat dat ding nog reed. Maar het was wel (zoals altijd) heel gezellig, en we zijn er gekomen dus...
Het was de bedoeling dat we vandaag naar Tambacounda zouden gaan, en vanuit daar de trein zouden pakken, maar we kwamen vanmiddag in het telecentre een hele aardige vrouw tegen die ons attendeerde op een nieuwe busservice met gloednieuwe tourbussen, die ook in Kaolak stoppen, rechtstreeks naar Bamako rijden, een stuk veiliger zijn dan de trein en zelfs goedkoper. Het duurt alleen wel wat langer (als je er tenminste vanuit gaat dat de trein op tijd rijdt, wat ook nogal eens niet zo schijnt te zijn), maar dat hebben weer wel voor over. Onze lonely planet reisgids is al een paar jaar oud, vandaar dat dit er nog niet in stond. Maar we hebben dus 2 kaartjes voor de bus gekocht en gaan morgen via Tambacouda en Kayes naar Bamako vanuit hier, duurt ongeveer 36 uur, dus we slaan flink wat proviand in.
Vandaag hebben de grote moskee bezocht hier, ik ben gesluierd en wel naar binnen gegaan, en Ronald met zo'n hoedje, was wel heel mooi daarbinnen, in Marokkaanse stijl, daarna zijn we even over de overdekte markt gelopen, schijnt de op 1 na grootste te zijn in west Afrika, na die van Marrakesh, was wel leuk, we hebben alleen niet alles gezien, want ik was bang dat we zouden verdwalen.
Daarna kwamen we dus in het telecentre onze nieuwe vriendin Koumba tegen, en heeft ze ons laten zien waar de bus gaat en we de kaartjes konden halen, daarna een western union kantoor gezocht maar die waren allemaal dicht omdat morgen de nationale feestdag is (heb ik weer, eerst al in Gambia, nu hier, in Mali krijgen we m vast ook nog), dus dat geld halen we wel in Mali op, dat kan toch bij ieder willekeurig kantoor over de hele wereld. Daarna heeft ze ons meegenomen naar haar huis, ze heeft een heel lief dochtertje van een jaar of 2 wat ook Fatou heet, net als ik... Al met al was het een leuke dag, tot de volgende keer...
Sunday, April 1, 2007
Op reis!
Eindelijk is het dan zover; de laatste dingen voor het project zijn overgedragen aan de lokale coordinatoren, en Ro en ik gaan op reis...
Voor de geinteresseerden: het reisschema (ongeveer dan he):
Maandagochtend 2 april vertrekken we via de pont in Banjul naar de overkant van de rivier, en dan vanaf daar naar Kaolack, in Senegal. Daar blijven we 1 nachtje, en de dag erna gaan we met de bus naar Tambacounda. Ook daar slapen we 1 nacht, en vanuit daar pakken we woensdagavond de trein naar Bamako, die komt dan donderdag(nacht) aan...
Vanuit Bamako gaan we naar Siby, waar we in het weekend een beetje gaan bijkomen van de reis, en aan het klimaat wennen. Volgende week maandag (9 april) vertrekken we dan naar het noorden voor de 'Niger river route', door een van de mooiste gebieden van Afrika, met heel veel historische steden en archeologische vindplaatsen. De belangrijkste plaatsen die we gaan bezoeken zijn Segou, Mopti, Djenne (waar het grootste lemen gebouw ter wereld staat), en als het budget het toe laat ook Timbouctou... En we willen nog 2 of 3 dagen gaan wandelen in de Dogon valei, de Dogon zijn 1 van de laatste echt traditionele volken van West Afrika met een hele onderscheidende cultuur...
En de bedoeling is dat we zondag 22 april weer in Bamako op de trein stappen naar Senegal, en vanuit daar weer naar Gambia.
Trouwens nog ff voor de record: Ik ga niet wonen hier in Sukuta hoor (behalve misschien een maandje ofzo in de winter), het wordt een vakantiehuisje, en als ik er niet ben gaan we het verhuren... Jullie kunnen al boeken wees snel, want vol=vol ;)
Voor de geinteresseerden: het reisschema (ongeveer dan he):
Maandagochtend 2 april vertrekken we via de pont in Banjul naar de overkant van de rivier, en dan vanaf daar naar Kaolack, in Senegal. Daar blijven we 1 nachtje, en de dag erna gaan we met de bus naar Tambacounda. Ook daar slapen we 1 nacht, en vanuit daar pakken we woensdagavond de trein naar Bamako, die komt dan donderdag(nacht) aan...
Vanuit Bamako gaan we naar Siby, waar we in het weekend een beetje gaan bijkomen van de reis, en aan het klimaat wennen. Volgende week maandag (9 april) vertrekken we dan naar het noorden voor de 'Niger river route', door een van de mooiste gebieden van Afrika, met heel veel historische steden en archeologische vindplaatsen. De belangrijkste plaatsen die we gaan bezoeken zijn Segou, Mopti, Djenne (waar het grootste lemen gebouw ter wereld staat), en als het budget het toe laat ook Timbouctou... En we willen nog 2 of 3 dagen gaan wandelen in de Dogon valei, de Dogon zijn 1 van de laatste echt traditionele volken van West Afrika met een hele onderscheidende cultuur...
En de bedoeling is dat we zondag 22 april weer in Bamako op de trein stappen naar Senegal, en vanuit daar weer naar Gambia.
Trouwens nog ff voor de record: Ik ga niet wonen hier in Sukuta hoor (behalve misschien een maandje ofzo in de winter), het wordt een vakantiehuisje, en als ik er niet ben gaan we het verhuren... Jullie kunnen al boeken wees snel, want vol=vol ;)
Thursday, March 29, 2007
Een huisje tussen de palmen...
Het belangrijkste nieuws heb ik eigenlijk nog niet eens met jullie gedeeld bedenk ik me nu...
Ik ga een huisje bouwen in Sukuta! Hieronder de plattegrond:
Ik ga een huisje bouwen in Sukuta! Hieronder de plattegrond:
ik kan helaas niet in de tekening typen, dus ga het even zo proberen uit te leggen. De lange strook voor is de veranda, daar zit de voordeur en die brengt je naar de middelste kamer (de woonkamer), aan beide zijden van de woonkamer heb je een slaapkamer. Vanuit de beide slaapkamers en de woonkamer kun je op de binnenplaats komen waar je lekker buiten kunt zitten. Links op de binnenplaats zitten de WC en douche en rechts is de keuken (daar komen natuurlijk wel een dak op)
Er omheen komen natuurlijk mooie tropische bloemen, struiken en bomen...
Volgende week beginnen ze met de fundering en het maken van de bakstenen, ik heb gister 163 zakken cement gekocht, dus ze kunnen even vooruit... ;)
Subscribe to:
Posts (Atom)
