Brullende bushtaxi's en Franse toetsenborden

Nu zijn we dus in Senegal... Aan alles is te merken dqt dit een Franse kolonie is geweest, iedereen spreekt Frans (dat was wel weer ff wennen) en de meeste mensen absoluut geen Engels, ze hebben hier lekkerder stokbroodjes, en de toetsenborden zijn Frans, dus als er ergens een q staat ipv een a, of een z ipv een w dan weet je hoe dat komt ;)

We zijn nu in Kaolak, leuk plaatsje, en ontzettend aardige mensen, je kunt merken dat ze hier weinig toerisme kennen, want de mensen willen niks van je, ze zijn gewoon alleen maar aardig. Het was wel nog een hele klus om hier te komen, eerst met de pont vanuit Banjul overgestoken naar Barra, toen van Barra naar de Senegalese grens, dat ging allemaal nog prima, maar toen vonden we de peugeottaxi's te duur en besloten we met een gewone bushtaxi te gaan, en dat hebben we geweten, we waren daar om een uur of 1, en hebben 3 uur moeten wachten totdat de bus vol was en ging rijden, en het was ook nog eens de allergaarste bushtaxi die ik ooit heb gezien, door de gaten in de bodem kon je de weg zien, en hij reed niet sneller meer dan 40km/uur, en werkelijk alles zat aan elkaar geplakt en gelast, echt een wonder dat dat ding nog reed. Maar het was wel (zoals altijd) heel gezellig, en we zijn er gekomen dus...

Het was de bedoeling dat we vandaag naar Tambacounda zouden gaan, en vanuit daar de trein zouden pakken, maar we kwamen vanmiddag in het telecentre een hele aardige vrouw tegen die ons attendeerde op een nieuwe busservice met gloednieuwe tourbussen, die ook in Kaolak stoppen, rechtstreeks naar Bamako rijden, een stuk veiliger zijn dan de trein en zelfs goedkoper. Het duurt alleen wel wat langer (als je er tenminste vanuit gaat dat de trein op tijd rijdt, wat ook nogal eens niet zo schijnt te zijn), maar dat hebben weer wel voor over. Onze lonely planet reisgids is al een paar jaar oud, vandaar dat dit er nog niet in stond. Maar we hebben dus 2 kaartjes voor de bus gekocht en gaan morgen via Tambacouda en Kayes naar Bamako vanuit hier, duurt ongeveer 36 uur, dus we slaan flink wat proviand in.

Vandaag hebben de grote moskee bezocht hier, ik ben gesluierd en wel naar binnen gegaan, en Ronald met zo'n hoedje, was wel heel mooi daarbinnen, in Marokkaanse stijl, daarna zijn we even over de overdekte markt gelopen, schijnt de op 1 na grootste te zijn in west Afrika, na die van Marrakesh, was wel leuk, we hebben alleen niet alles gezien, want ik was bang dat we zouden verdwalen.

Daarna kwamen we dus in het telecentre onze nieuwe vriendin Koumba tegen, en heeft ze ons laten zien waar de bus gaat en we de kaartjes konden halen, daarna een western union kantoor gezocht maar die waren allemaal dicht omdat morgen de nationale feestdag is (heb ik weer, eerst al in Gambia, nu hier, in Mali krijgen we m vast ook nog), dus dat geld halen we wel in Mali op, dat kan toch bij ieder willekeurig kantoor over de hele wereld. Daarna heeft ze ons meegenomen naar haar huis, ze heeft een heel lief dochtertje van een jaar of 2 wat ook Fatou heet, net als ik... Al met al was het een leuke dag, tot de volgende keer...